ปกติพอบอกว่าหุ่นยนต์ปั้บ นึกภาพออกมาเป็นหุ่นคนบ้าง หุ่นมีล้อบ้าง หุ่นสัตว์บ้าง อะไรบ้างล่ะสิ วันนี้ซีนำเสนอหุ่นยนต์เก้าอี้ค่ะ …ไม่มีล้อ ไม่มีขา ไม่เคลื่อนที่ ไม่พูดโต้ตอบ ไม่ยิ้ม ไม่มีหัวเป็นไอโฟน และ ไม่ชงกาแฟค่ะ
ช่วงนี้ซีชอบเขียนแกดเจ็ทอะไรที่เกี่ยวกับความสะดวก วันก่อนก็เขียนเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์พกพาที่ไม่ต้องพก หรือจะเป็นสวิทช์เปลี่ยนเพลงไอโฟนด้วยกระพริบตา หรือแม้แต่เครื่องพับเสื้อยืด
ซีนึกว่า กล้องอินฟราเรดที่ใช้เวลากลางคืนของทหารใช้ จะมีให้ใช้เฉพาะในกิจการทหารเท่านั้นอ่ะคะ เดี๋ยวนี้มีขายเป็นของเล่นให้เอาไปใช้ได้ด้วย จะใช้ส่องดูอะไรดีน้า
ซียังจำได้ตอนที่เล่าเกี่ยวกับการเลือกอาหารว่าแฟนเราจะกินอะไรกันดี ฝ่ายหญิงจะเลือกกินอาหารยากหน่อยอ่ะค่ะ พี่โน้ตอุดมเลยบอกว่า เราก็เอากระบอกเซียมซี เขียนอาหารชนิดต่างๆ แล้วก็ส่งให้เธอเลือกๆๆๆได้เลยอ่ะ ตอนนั้นแหละค่ะ
วีดีโอของแถมสำหรับวันนี้ ซีไม่รู้จะอธิบายว่า มันเป็นการทดลอง หรือ การเล่น การแกล้งเพื่อน หรือว่า การอวดภูมิวิชาฟิสิกส์นะคะ
กระจกในห้องน้ำอันที่ซีเอามาให้ดูนี่ไม่ได้เอาไว้เป็นที่ลองลิปสติกค่ะ แต่มีปุ่มให้กดเล่นหลายปุ่มเลยค่ะ
นาฬิกาที่ซีนำเสนอวันนี้ ดูเผินๆเอ๊ะมันก็นาฬิกาดิจิตอลเชยๆอันนึงนี่เอง อันที่จริงมันสามารถตอบเวลาให้กับเราเป็นคำพูด (ภาษาอังกฤษเท่านั้น) โดยไม่ต้องมองหน้าปัดเลยค่ะ ตะโกนถามได้เรย
แกดเจ็ทวันนี้มาแนว ผู้ชายๆค่ะ เป็นปืนที่ยิงลูกกระสุนลมออกมาค่ะ แต่พอบอกว่า ลูกกระสุนลม คงคิดว่าไม่เจ็บล่ะซี่ แต่เดี๋ยวก่อนค่ะ ในวีดีโอเค้ามีฉายว่า เอาอิฐมาวางเรียงๆกันเข้าเป็นรูปทรงกระต้อบเล็กๆ ก็สามารถถูกกระสุนลมยิงทำลายทิ้งได้ แสดงว่าไม่ใช่เล่นๆแล้วล่ะ
วันนี้ซีมีไอเดียเก๋ๆ จากห้องแล็บวิชามีเดีย ที่มหาวิทยาลัย MIT ในประเทศสหรัฐอเมริกา ค่ะเป็นไอเดียที่ต่อไปเราไม่ต้องพกพาเครื่องมืออะไรต่ออะไร ให้ยุ่งยากค่ะ เพราะว่า เครื่องมือทุกอย่างรวมไว้ในอันเดียว และ เราแทบจะไปมือเปล่าได้ค่ะ
ใครที่ใช้สายตาหน้าจอคอมพิวเตอร์ หรือ หนังสือตำรา นานๆ น่าจะหาแว่นแบบนี้มาใส่ เพื่อถนอมสายตานะคะ จะเล่นเกม หรือว่า จะทำงานอยู่หน้าจอคอม ก็จะมีบางตอนที่เข้าด้ายเข้าเข็มละสายตาจากจอไม่ได้นะคะ เท่านั้นไม่พอตาแข็งทื่อไม่กระพริบแล้วละก็ สายตาก็จะเสียง่ายเลยค่ะ หมดกันลูกกะตาสวยๆของเรา