เช้านี้มาดูประติมากรรมสายน้ำรูปแบบใหม่ที่ไม่เคยเห็นกันมาก่อนดีกว่าค่ะ แต่สำหรับซีแล้ว มันทำให้นึกถึงที่มาของแรงบันดาลใจได้ไม่ยากเลย ซึ่งประเด็นนี้ซีขอเฉลยตอนท้ายก็แล้ว กันนะคะ เผื่อว่า เพื่อนๆ อาจจะมองเห็นที่มาของไอเดียได้ชัดเจนกว่าซีค่ะ

เห็นชื่อเรื่องแล้วเพื่อนๆ หลายคนอาจจะงงว่า ซีกำลังจะพูดถึงอะไร สิ่งประดิษฐ์ที่จะแนะนำ ต่อไปนี้ถูกจัดแสดงในงานชื่อว่า re.action ที่แปลว่า “ปฏิกิริยาตอบกลับ” ซึ่งดูแล้วน่ารัก มากๆ ชื่อว่า rotapult โดยกลไกการทำงานของมันก็คือ “ดีดเอง-รับเอง” จริงๆ ค่ะ

  สองวันก่อน เพิ่งแนะนำผลงานประติมากรรมจักรกลที่เป็นหุ่นยนต์ตัวเล็กบังคับหุ่นยนต์ ตัวใหญ่ วันนี้ซีมีของอีกชิ้นหนึ่งที่อยากนำมาฝากเพื่อนๆ กันค่ะ ซึ่งหากดูจากรูปข้างบน อาจจะงงๆ เล็กน้อยว่า มันคืออะไรกันแน่นอน แต่รับรองค่ะ ถ้าได้ดูคลิปเต็มๆ ของมัน แล้วต้องอึ้ง ทึ่ง สยองแน่ๆ เลย :p

  จำได้ว่า ซีเคยเห็นการ์ตูนญี่ปุ่นในอดีตเรื่องนึง เจ้าหุ่นยนต์ตัวยักษ์จะเคลื่อนที่ได้โดยมีหุ่นยนต์ ตัวจ้อยนั่งควบคุมอยู่ในห้องกระจกบริเวณหน้าอกของมันอีกทีนึงค่ะ ล่าสุดซีไปพบงานศิลปะที่ ทำออกมาเป็นหุ่นยนต์ตัวเล็กที่กำลังควบคุมหุ่นยนต์ตัวใหญ่ให้มันทำงาน ซึ่งก็ดูน่ารักดีค่ะ

Gadget ชิ้นนี้ดูเป็นงานศิลปะมากกว่า แต่ก็แฝงความไฮเทคที่น่ารักๆ ไว้ด้วย เพราะจากข้อมูล ที่ซีได้รับมา Gadget ชิ้นนี้ตั้งตระหง่านอยู่ใน Terminal 3 ของสนามบินชางฮี ประเทศสิงคโปร์ ว่ากันว่า ใครที่พบเห็นเป็นต้องหยุดดู และก็ต้องประหลาดใจในความน่ารักของมันค่ะ

  อ๊ะๆ อย่าเพิ่งคิดว่า ซีกำลังจะแนะนำของเล่นวิทยุบังคับอย่าง FlyTech Dragonfly นะคะ หุ่นยนต์แมลงปอตัวนี้เป็นงานศิลปะที่ไม่ธรรมดา เพราะมันทำขึ้นจากชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ มากมายหลายชิ้นด้วยกัน จนได้ออกมาเป็นหุ่นยนต์แมลงปอที่มีหน้าตาอย่างที่เห็นค่ะ

  ไอเดียแปลกๆ ที่กลายเป็นสิ่งประดิษฐ์พิลึกพิลั่น เพื่อพิสูจน์ว่า หากงานศิลปะสามารถตอบสนองได้ เมื่อมันรับรู้ว่ามีคนกำลังจ้องดูมันอยู่ ซึ่งปกติเวลาที่เราชื่นชมงานศิลปะ ชิ้นงานจะอยู่นิ่งๆ ให้เราได้ มองดูไปรอบๆ แต่สำหรับงานศิลปะชิ้นนี้มันสามารถจ้องกลับมาที่เราได้ค่ะ…บรื๋อส์